Ziekte van Lyme

De diagnose wordt gesteld door de symptomen die het dier heeft in combinatie met een bloedonderzoek. Echter, vele dieren testen positief op Borrelia, terwijl ze nooit symptomen hebben gehad van de ziekte van Lyme. Ook kan de test pas later positief worden, dus kan het nodig zijn het bloedonderzoek te herhalen.

De ziekte van Lyme kan worden behandeld met een antibioticum. Als de behandeling niet goed aanslaat kan er ook wat anders aan de hand zijn.

Het beste wat je kunt doen is voorkomen dat er een teek op de hond gaat zitten. Als dat toch gebeurt dan de teek zo snel mogelijk verwijderen met behulp van een tekentang. De teek moet 16-24 u vastgezogen zitten voor er overdracht van bacteriën kan plaatsvinden. Gebruik bij het verwijderen geen alcohol want dan leegt de teek zijn speekselklieren juist in de hond. Als de teek verwijderd is mag u wel alcohol gebruiken om de plek te ontsmetten.

Er is in Nederland een vaccin geregistreerd tegen de ziekte van Lyme. Dit vaccin zorgt ervoor dat de hond afweerstoffen maakt tegen een eiwit dat op de bacterie zit. Als de teek een “bloedmaaltijd” neemt bij de hond neemt hij ook deze afweerstoffen op. Deze afweerstoffen zorgen ervoor dat de bacterie in het maagdarmkanaal van de teek blijft en niet naar de speekselklieren kan komen om de hond te besmetten. Omdat de werkzaamheid van het vaccin nog niet is aangetoond raden wij deze vaccinatie niet aan.

Ook katten kunnen afweerstoffen tegen de bacterie Borrelia hebben, maar ze worden er waarschijnlijk niet ziek van.

De ziekte van Lyme wordt alleen overgedragen door teken, dus u kunt het niet rechtstreeks van uw hond krijgen. De teek zou dan eerst van uw hond los moeten komen om vervolgens bij u bloed te gaan zuigen.